افسانه های تولد بودا در نپال را فراموش کنید باستان شناسان یافته های دیگری دارند. ایران


داستان‌های بودایی، که سیدارتا ( کمالجو) سیدارتا گوتما را شاهزاده ای نپالی معرفی می کند فراموش کنید بدلایل متعددی زندگی او در نپال به افسانه شباهت دارد .

وب سایت اینترنتی «خاستگاه‌های كهن» (ancient origins) چكیده‌ای از كتاب «بودای بابلی: تاریخ گم‌شده و بصیرت كیهانی سیذارتا گوتاما» به قلم «هاروی كرفت» را منتشر كرده كه در آن رد پای سیذارتا – بودای بزرگ – را در ایران باستان می‌یابد.

https://www.ancient-origins.net/opinion-guest-authors/ancient-persian-inscriptions-link-babylonian-king-man-who-became-buddha-003001


براساس گزارش این پایگاه كه صدای آمریكا آن را منتشر كرده، نوشته‌های روی مهرهای پادشاهان هخامنشی سرنخ‌هایی به دست باستان‌شناسان داده كه بر اساس آن ادعا می‌كنند «سیذارتا گوتاما» – بنیانگذار آیین بودا – در پارس باستان (غرب ایران كنونی) به دنیا آمده و عضو خاندان سلطنتی هخامنشی بوده است.


در ادامه گزارش آمده است: این كشف هیجان انگیز در پی تجزیه و تحلیل نوشته‌های روی مهرهای خانوادگی و لوحه‌ها و كتیبه‌های یافته شده در پرسپولیس، كاخ سلطنتی داریوش بزرگ هخامنشی و یافتن ارتباط میان مهرها با نام سیذارتا گوتاما و پدرش «سودودانا گوتاما» به دست آمده؛ كشفی كه دكتر «راناجیت پال» در مقاله‌ای در ارتباط با ظهور ادیان بودایی و زرتشتی در ایران باستان با شرح وتفصیل و با ذكر جزئیات به آن پرداخته است.


روی تاج خاندان سلطنتی تصویری از پادشاه تاج بر سر در میان دو فرشته نگهبان قلم‌زنی شده و مهرهای كاخ تخت جمشید هم حاوی اسامی اعضای خاندان سلطنتی و دیگر شخصیت‌های مهم در قلمرو ایران باستان است.


گوتاما نام یكی از اعضای خاندان سلطنتی سكا (در شمال منطقه‌ای كه پادشاهان پارس بر آن فرمان می‌راندند) بود.


باستان‌شناسان در بررسی شماری از مهر‌های به دست آمده از تخت جمشید، دریافتند كه سرامانا (شامان مركب از شیر و خورشید) اشاره به سدا آرتا (سیذارتا) دارد – سیذا به معنی (رهایی‌بخش) و ارتا به معنی حقیقت كیهانی.


دو فرشته نگهبان با سر و بال مرغی افسانه‌ای و بدن شیر، نمایشگر سرامانا شامان‌ها بود، بنابراین به باور باستان‌شناسان مهر خاندان سلطنتی مربوط به گوتاما، او را از اعضای خاندان سلطنتی ایران معرفی می‌كند.


در یك شمایل بودایی، بودا بر تخت شیرنشان تصویر شده است، در این شمایل بودا زیر درخت مقدس روشنگری كیهانی، معرفت خود را در اختیار شاگردان قرار می دهد.


باستان‌شناسان با مقایسه این شمای با تصاویر روی مهرها و كتیبه‌های تخت جمشید و بررسی مهرهایی كه در كاوش‌های باستان‌شناسی تخت جمشید به دست آمده، این پرسش را مطرح كردند كه تاج خاندان گوتاما در پارسه (سرزمین پارس) چه می‌كرده؟ و آیا پیوند و رابطه‌ای میان سیذارتا گوتاما با امپراتوری ایران وجود داشته است؟


كتیبه‌های داریوش بزرگ حاكی است كه «اهورامزدا» خدای زرتشتیان، داریوش را فراخوانده تا (در سال 522 پیش از میلاد) تخت سلطنت را از گوماتا، مغ بزرگی كه پس از مرگ كمبوجیه تاج و تخت را غصب كرده بود، بازپس بگیرد.


كندوكاو در كتیبه‌ها، پژوهشگران را به این باور رساند كه سیذارتا گوتاما معروف به بودا همان گئومات یا «بردیا» بود كه قدرت را در ایران به دست گرفت اما اندكی بعد به دست داریوش، شاهزاده هخامنشی سرنگون شد.


پایگاه خاستگاه های كهن افزوده است: پیروان بودا به هند رفته و در آنجا آموزه های گئومات را رواج دادند. بنا به این پژوهش، در تمامی متون بابلی نام اصلی بودا «گئومات» ثبت شده است.


مقایسه تصاویر نشسته بودا بر اریكه معنوی و تصاویر شاهان هخامنشی نشسته بر تخت پادشاهی نیز دلایل دیگر این همگونی و ایرانی بودن بنیانگذار آیین بودا ذكر شده است.


بر اساس این پژوهش‌ها، متون سانسكریتی كه زادگاه بودا را هند ذكر كرده‌، صدها سال بعد از سرنگونی گئومات یا بردیا در هند بازنویسی شده است.


اما یك واقعیت مسلم دیگر وجود دارد و آن این كه تاریخ‌نگاران از گئومات بسیار اندك می‌دانند، اینكه آیا بودا همان گئومات – مغ بزرگ زرتشتیان – است یا نه، پرسشی است كه هنوز در برابر باستان‌شناسان و مورخان قرار دارد.

با وجود اینکه در قدیم و سائل حمل و نقل و مسافرت بسیار کند بوده است اما تمدنها ،جزیره ای و بدون تاثیر یکدیگر نبوده اند و مجزا شکل نگرفتند بلکه ارتباطات و انتقال آیین ها و رسومات و واژگان بین ملتها از روم تا مصر تا چین و .... ادامه داشته است بخشی از آن مدیون راه ابریشم است مردمان چین نیز آنها را به پیرامون خود منتقل کرده است فکر کنید آیین بودایی در خراسان شکل گرفته (مطابق نظریه جدید) به هند و تبت و چین رفته و به کره و ژاپن و تمام کشورهای پیرامون نفوذ کرده و بسیاری از رسوم را با خود منتقل کرده است حتی غذا ها به طور نمونه یک نوع آشی در جنوب خراسان و گناباد به نام جوش پره وجود دارد همین آش در چین و ژاپن و کشورهای پیرامونی وجود دارد که به آن ‏گیوزا میگویند. مراسماتی مانند چهارشنبه سوری ایران در چین هم وجود دارد در پایان جشن های سال نوو چینی که در اسفند انجام می شود . جشن مشابهی نیز در هند وجود دارد که بین مهر و آبان برگزار می شود ولی از همه جالب تر مراسم "بُن "در بین بوداییان است در ژاپن به آن ابون هم می گویند دقیقاً همان مراسم چراغ برات در خراسان است تجلیل از مردگان بر افروختن آتش و چراغ روشن کردن . یا مراسم نخل گردانی که در خراسان هست و البته الان در همه ایران شناخته شده است در ژاپن بین بوداییان وجود دارد و از این قبیل . بُن یعنی اصل؛ ریشه؛ اصالت و گوهره و ذات هر چیزی . واژه های بُندار و بنکدار و بیخ و بن در فارسی هنوز وجود دارد. گره زدن پارچه به درخت سرو در ایران قدیم بسیار مهم بوده امروزه فقط در چند جا دیده می شود ولی در آیین بودایی و هندو و شینتو گره زدن پارچه و کاغذ و نوشته بر روی چوب و آویزان کردن از درخت معبدها رسمی واجب است. رسم دیگر علامت صلیب شکسته است یا چلیپا که در ایران قدمت 7 هزار ساله و یا بیشتر دارد در معابد بودایی و هندویی مرسوم است گلهای دوازه پر و 8 پر تخت جمشیدی از دیگر این علایم است  از این گونه اشتراکات در بین تمدنها زیاد است.



https://www.ancient-origins.net/opinion-guest-authors/ancient-persian-inscriptions-link-babylonian-king-man-who-became-buddha-003001


/ 0 نظر / 29 بازدید